Gepost door: theovanrijn1956 | januari 29, 2015

Redding

Toen ik afgelopen zaterdag van mijn ochtendkoffie zat te genieten, haalde het geluid van de voordeurbel me uit mijn mijmeringen. Enthousiast stond ik op van mijn stoel en liep vol blijde verwachting naar de deur. Ik verwachtte een boek waar ik al jaren naar op zoek ben en dat ik online tweedehands had weten te bemachtigen.

Direct na het openen van de deur zorgde de aanblik ervoor dat mijn eerdere enthousiasme met een enorme klap werd weggevaagd. Met De Wachttoren in de vooruitgestoken hand en een leerling aan zijn zijde stond de opper-Jehova me met een vriendelijke glimlach afwachtend aan te kijken. Op mijn ‘goedemorgen, wat kan ik voor u doen?’ antwoordde de man geoefend gevat:
‘U kunt niets voor ons doen, maar andersom is dat wel het geval. Wij bieden u redding!’
Onder het motto waarom zouden zij wel een leuke zaterdag hebben, nodigde ik ze uit om binnen te komen. De contouren van een plezierig verzetje vertoonden zich reeds aan mijn geestesoog.

‘U kunt daar uw jas kwijt,’ wees ik de beide mannen op de kapstok, daarmee stilzwijgend een lange gastvrijheid implicerend. Toen de jassen hingen, ging ik ze voor naar de huiskamer en gaf met een breed gebaar aan, dat ze op de bank mochten plaatsnemen.
‘Heeft u behoefte aan koffie?’ informeerde ik op mijn allervriendelijkst.
‘Daar zeggen wij geen nee tegen,’ gaf de leerling te kennen. Ik bedacht me dat hij over zaken van ondergeschikt belang blijkbaar wel het woord mocht voeren en lachte inwendig om die constatering.
‘Hoe wilt u uw koffie?’ stelde ik mijn logische vervolgvraag.
‘Wij drinken het beiden zwart,’ deed de baas ook een duit in het zakje, terwijl hij met zijn aktetas tussen zijn armen geklemd enigszins ongemakkelijk op het puntje van de bank zat.

Toen ik de koffie mét een schaaltje koeken had gepresenteerd, ging ik er zelf ook eens gemakkelijk voor zitten. Ik schraapte mijn keel in de wetenschap dat ik het volgende uur wel zoet zou zijn en stak van wal. Ik verhaalde van alle ellende die mij de afgelopen jaren was overkomen en deed mijn best mijn gesprekspartners niet aan het woord te laten komen. Een poging daartoe van degene die ik intussen als de leider was gaan beschouwen, drukte ik resoluut de kop in door te zeggen: ‘Sorry dat ik u onderbreek, maar u gaf immers zelf aan mij redding te kunnen bieden. Dan lijkt het me in elk geval goed dat u beiden weet hoe ik ervoor sta en welk pad me daar heeft gebracht.’

In de loop van mijn monoloog is het me niet ontgaan dat beide mannen steeds verder in de bank wegzakken en dat beider gezichten een bijzonder mistroostige uitdrukking hebben gekregen. Dan besluit ik tot mijn slotakkoord en nodig ze uit om aan weerskanten van mij plaats te nemen aan de eettafel. Daarna open ik de daar aanwezig laptop en neem ze in vogelvlucht mee door de opgeslagen overzichten van de ING. Tot slot laat ik ze ook nog een overzicht van mijn schulden zien en laat ze weten hoe hoog het bedrag moet zijn om mij daadwerkelijk redding te brengen. Voor de beide Jehova’s getuigen blijkt dat het startsein voor vertrek.

In een poging om als eerste bij de kapstok te zijn, struikelen de heren bijna over elkaar. Ze schieten hun jassen aan, trekken de voordeur open en verdwijnen een groet mompelend door het gat en uit mijn gezichtsveld. Met een nauwelijks te onderdrukken lach sluit ik de deur om daarna in een onbedaarlijke lachstuip te schieten.

Als ik later op de dag de deur uitga, valt mijn oog op een op de sponning aangebrachte sticker. De woorden Jehova’s getuigen zijn met een rood kruis doorgehaald. Grinnikend bedenk ik me dat dit de code voor de brengers van Gods woord moet zijn voor een dringend advies aan de clangenoten: Hier absoluut niet aanbellen! Ik sluit de voordeur achter me en loop neuriënd de trap af.

Advertenties

Responses

  1. LOL

  2. Prachtig verhaal!
    Ik zal zo’n sticker niet op mijn voordeur plakken.

    Waarschijnlijk zal er nog lang over jou worden gesproken.
    Zullen ze ook voor je bidden?

    Vriendelijke groet,


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: