Gepost door: theovanrijn1956 | januari 27, 2016

Spijbelaar

Nadat ik in december 2010 succesvol van de kanker werd verlost, volgde er een traject van periodieke controles. Ik vind het een geruststellend idee dat mijn gezondheid goed in de gaten wordt gehouden en kom dan ook trouw mijn afspraken na.

Vanmorgen was het weer eens zover; ik werd om kwart over tien verwacht voor de controle. Ik vertrok ruim op tijd van huis, want ik heb er een hekel aan om te laat op een afspraak te verschijnen en dat al helemaal wanneer het een medische betreft. Omdat ik zonder oponthoud kon doorrijden, reed ik drie kwartier voor de afgesproken tijd de parkeergarage van het Leids Universitair Medisch Centrum – ook wel kortweg LUMC genoemd – binnen. Het feit dat ik pas op de dertiende etage een plaatsje voor mijn auto wist te vinden, wakkerde mijn onrust niet bepaald aan; ik ben niet zo bijgelovig. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | april 11, 2015

Zonnebank

Toen er enige tijd geleden een pand in Leidschendams oudste winkelstraat kwam leeg te staan, duurde het niet lang of er werd een rouwcentrum gevestigd. Het bizarre toeval wil, dat er twee pandjes verderop een zonnestudio is gevestigd. Vaak bekruipt mij daar het gevoel dat ik op de zonnebank een beetje lig voor te garen voor de uiteindelijke crematie die twee deuren verder in het verschiet ligt.

Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | februari 21, 2015

Ramptoerisme

Leidschendam doet er alles aan om het oude centrum zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor dagjesmensen en lijkt daar aardig in te slagen. Rond het sluizencomplex, waar de Vliet – een oud en nog door de Romeinen aangelegd kanaal – met behulp van twee bruggen kan worden overgestoken, ligt een aantal terrasjes. Daar is het tegenwoordig zeker in de zomer een gezellige drukte en ik haal er dan ook met enige regelmaat een ijsje bij ijssalon Fanielje. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | januari 29, 2015

Redding

Toen ik afgelopen zaterdag van mijn ochtendkoffie zat te genieten, haalde het geluid van de voordeurbel me uit mijn mijmeringen. Enthousiast stond ik op van mijn stoel en liep vol blijde verwachting naar de deur. Ik verwachtte een boek waar ik al jaren naar op zoek ben en dat ik online tweedehands had weten te bemachtigen.

Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | november 25, 2014

Oproer in de apotheek

Bij de apotheek was het een drukte van belang. Het leek zelfs wel of de bloedverdunners, cholesterolremmers en antidepressiva in de aanbieding waren. Ik trok uit het nummertjesapparaat lotnummer 81 en sloot geduldig aan bij de rij wachtenden.

Een blik op de achter de balie opgehangen teller leerde me dat ik nog vijf klanten voor me had. Om de tijd te doden, begon ik op mijn gemak de andere klanten te observeren. Ik bleek daar alle tijd voor te hebben, want bij een van de twee geopende loketten stond een man die duidelijk tekenen van beginnende dementie vertoonde. De apotheker stond hem heel geduldig te woord en in stilte prees ik haar om het geduld en de klantvriendelijkheid.

Je kunt erop wachten dat een van de andere mensen zich gaat ergeren en het duurde dan ook niet lang voordat een in rode jas gehulde vrouw zich tot mij wendde en op samenzweerderige toon haar beklag begon te doen. Ik besloot er absoluut niet in mee te gaan en wees haar op de kwaliteiten van de apotheker, die toch het toonbeeld van maatschappelijke betrokkenheid was. Het door mij gewenste resultaat had ik bereikt, want het mopperende mens droop af zonder me nog een blik waardig te keuren. Ik had duidelijk niet de juiste antwoorden gegeven.

Toen na verloop van tijd de oude man met een gepuzzeld gezicht vriendelijk groetend balie en apotheker de rug toekeerde, ging het ineens een stuk sneller. Ik keek op mijn gemak nog eens rond en zag dat de mopperkont op een stoeltje naast een nog oudere vrouw had plaatsgenomen en daar in een geanimeerd gesprek was gewikkeld. Ze was ongetwijfeld druk met het klagen over een dementerende medemens en daarbij ontging haar de rest van de wereld totaal. Het verbaasde mij dan ook niet dat toen het nummer boven de balie naar tachtig versprong, er niemand was die zich meldde.

Bij 81 was het mijn beurt en in de wetenschap dat de dame met de rode jas er al had gestaan toen ik mijn nummertje pakte, stapte ik naar de balie. Mijn gezicht verraadde waarschijnlijk mijn binnenpretje, want de apotheker keek me vragend aan. Ik overhandigde mijn recept en wachtte terwijl zij de medicijnen bij elkaar zocht. Intussen bleek het ongeduldige type weer wakker te zijn, want met het nummertje in haar vooruitgestoken hand kwam ze op mijn balie afgestapt. ‘Ik heb nummer tachtig en ik heb helemaal niet gehoord dat die al aan de beurt was,’ liet ze luidkeels weten. De man achter mij vertelde haar op duidelijk geamuseerde toon dat ze dan dus beter op had moeten letten. Met: ‘Ja, dat apparaat praat nu eenmaal niet en verspringt geluidloos,’ deed ik ook nog een duit in het zakje. Voor het eerst sinds mijn aanwezigheid in de apotheek hield de vrouw haar kaken stijf op elkaar.

Nadat ik mijn medicijnen in ontvangst had genomen, draaide ik me om en liep naar de uitgang. In het voorbijgaan wisselden de wachtende man en ik nog een snelle blik van verstandhouding en met een grijns van oor tot oor verliet ik het pand.

Gepost door: theovanrijn1956 | juli 6, 2014

Angstdroom

Als uitgeverij LetterRijn een verhalenwedstrijd organiseert, kan ik het zelf nooit laten om ook een verhaal te fabriceren. Ik vind het een uitdaging om buiten mijn eigen genre – het korte humoristische verhaal – te schrijven. Hieronder mijn poging tot een verhaal gebaseerd op de wedstrijdopdracht Insomnia, spannende verhalen tegen het slapengaan

Angstdroom

‘Wakker worden, Alex! De dienst zit erop, dus je mag thuis weer verder pitten.’ Na die hard uitgesproken woorden, schiet hoofdinspecteur Alex van Loenhout met een ruk overeind. Hij heeft de tegenwoordigheid van geest om, schijnbaar klaarwakker, te ontkennen dat hij even een moment compleet van de wereld is geweest.
‘Ik sliep niet, maar zat de zaak te overdenken,’ is zijn slappe doch adequate reactie.
‘Weet ik toch,’ reageert zijn collega. Hij voegt er nog snel aan toe ‘Je maakte natuurlijk gelijk ook een grondige studie van de binnenkant van je oogleden, altijd nuttig. Ik zie je de komende avond wel weer. Ik hoop jij mij ook!’ en grinnikend verlaat hij de recherchekamer. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | april 30, 2014

Het begin

Het begin

Op 1 mei 2014 bestaat uitgeverij LetterRijn twee jaar. Het ontstaan en voortbestaan is een hommage aan mijn broer Aad, in schrijvend Nederland beter bekend als Adriaan Bontebal. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | april 6, 2014

Zondagskind

Het is donderdag en het loopt al tegen het einde van de ochtend. Ik zit in de auto en rijd over de A12 van kantoor in Utrecht naar huis in Leidschendam. De radio staat op 3FM. Dan hoor ik ineens het bericht dat Thé Lau terminale kanker heeft. Het bericht wordt gevolgd door een flard uit een vraaggesprek met hem dat eerder die ochtend op de radio is uitgezonden. Hij laat weten dat hem nog 6 tot 9 maanden resteert. Ik ben er even nadrukkelijk stil van. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | april 2, 2014

De pyromaan

De agent, aan wie ik een vuurtje vroeg onder toevoeging van: ‘Maar niet uit uw dienstpistool,’ zei: ‘Je bent zeker de leukste thuis?’
Ik dacht even na en moest hem gelijk geven. Ontkennen had geen zin. In gesprekken met mijn moeder of andere verre vrienden zit er vaak een holle lach op de lijn, dus ik weet dat mijn telefoon wordt afgetapt. Lees Verder…

Gepost door: theovanrijn1956 | februari 26, 2014

De puinhoop die belastingdienst heet

Onderstaande is het relaas van iemand die ik persoonlijk goed ken en die al meer dan twee jaar in de mangel zit van de molens van de belastingdienst. De wisseling van de wacht op de post van Staatssecretaris heeft voorlopig nog geen merkbaar effect. Als je soortgelijke ervaringen hebt, mail ze me dan a.j.b. op theo.dog@live.com Het wordt namelijk de hoogste tijd dat deze dienst een halt wordt toegeroepen en een zwartboek lijkt me een prima begin. Het onderhavige verhaal zal volgende week verspreid gaan worden onder politici, schrijvende pers en andere media, want hier worden mensen gesloopt. En terwijl er 2 weken geleden, op 27 en 28 februari, toezeggingen zijn gedaan dat e.e.a. zou worden uitgezocht, rolden er afgelopen week, 14 maart, weer 4 berichten van inhoudingen en 1 dwangbevel op de deurmat. Lees Verder…

Older Posts »

Categorieën